Zo Oud, Toch Nog Als Tortel Duifjes
Zo Oud, Toch Nog Als Tortel Duifjes
Ze vertelden hun zoon niet dat ze naar het PLN kantoor moesten gaan voor inspectie van hun electriciteits meter. Ze wilden hem niet met zo’n onaangename taak belasten.
Samen gingen ze met een taxi. Zijn vrouw zou dan spreken en opa Johan haar vergezellen. Toen werden ze verder verwezen naar Pulo Gadung voor de inspectie van de meter, een hele afstand. Ze moesten lang gespannen wachten en het werd middag. Ze gingen naar een klein etens hoekje van de PLN werkers, aten samen een eenvoudig maal zo blij en gelukkig als ze toen nog jong waren. Toen moesten ze weer terug naar het hoofd kantoor tot eindelijk de zaak geregeld was. Weer namen ze een taxi, waren trots, opgelucht dat ze dat alles zelf geregeld hadden.
De volgende keer, of was het een geluk dat hun zoon hen niet naar de kerk kon rijden?
Zij liepen samen, staken de drukke vier-sprong over, gingen langs een nogal modderige, donkere weg om met het kerk koor te oefenen. En zij waren blij, zij was trots dat ze het gedaan kreeg ondanks haar zere been.
Oud als zij zijn, vermoeiend, gespannen wachten, gevaar lopen, zijn ze nog steeds als twee tortel duifjes. Dat samen doen, samen dragen maakt zelfs ellende tot een vreugde.
Gehuwd of ongehuwd, hoe oud ook, wat kan er iemand belemmeren, beletten minnaar te zijn? Jonge mensen die op houden verliefd te raken worden oud en ik herinner mijn oude duiven paar die zo gelukkig samen in een waskom baadden, zo jong als nooit te voren.
Mei 2010
Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.
// BEGIN PARAMETERS
var page_name = ‘#’;
var invisible = ‘#’;
var text_counter = ‘#’;
// END PARAMETERS
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’,page_name,invisible,text_counter);
