Zo Menselijk

Zo Menselijk

Om meer te kunnen zien, te kunnen horen, te kunnen voelen moet ik me eerst ontdoen van alle grootheid, geleerdheid, opgeschroefdheid, stand, in het kort alles wat naar een benauwde stadslucht riekt en gewoon “ongekleed” mens te zijn.

Hoe benauwend, hoe vermoeiend is het, steeds boeiend, mooi, … voor een beminde te zijn.
Het zou oprechter wezen dat ik juist mijn lelijke, slechte kanten liet zien dan mij liet voorkomen als een toonbeeld, als een advertentie van goedheid en knapheid. Zou ik Eva al mijn “slechtheid”, tot het laatste draadje toe voor haar voeten open durven leggen?
Het is zo menselijk dat men zijn mens-zijn vaak verloochend onder druk van zoveel “gekleedheid”?

Januari 1977

Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.

wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);