Wijsheid met een Korrel Zout 3

Even Mooi, even Waardevol

Een parel blijft toch altijd even mooi, even waardevol in een kroon, of in de etalage of in de modder, of in de sloot.

Versi Bahasa Indonesia

Tulisan indah tetap saja indah meski ia ditulis di kertas pembungkus, diketemukan di kertas koran bekas.

Tulisan tak berharga, tetap saja tidak berharga meski ia ditulis dengan tinta emas atau ditemukan di kitab-kitab suci.

Povere Weergave

Dat, wat de mens door alle tijden heen altijd weer opnieuw inspireerde, moet grootser zijn dan wat hij heeft kunnen weergeven in woorden, of als kunst, wijsheid, wetenschap, filosofie, …

De Reigers

Hoe heerlijk zeilen de reigers daar, hoog in de lucht, lang uitgestrekt, in formaties, plotseling een wir-war van circels makend om weer in formaties verder te zeilen.

Ze voorbij te zien trekken, zonder te weten uit welke paradijzen ze kwamen en naar welke nieuwe paradijzen ze trekken.

Heerlijk gedachten en gevoelens te hebben die zoals zang, of als trekkende reigers, hoog boven alle sleur, preutsheid en grof geschut zeilen.

Mijn Metgezel, De Hond.

Tot wie ik niet spreken hoef,

Hem niet hoef te onderhouden met interessant, witty, smart, leuk te zijn.

Waar ik mijn gedachten – hardop – durf bloot te stellen,

Die urenlang naast me niet verveelt,

Die verheugt overal met me mee gaat,

Zowel in voorspoed als ook in tegenspoed,

Die mijn thuiskomst, met of zonder zorgen verheugt begroet

Zonder lastige vragen te stellen.

Ware Eva zo’n metgezel, ik zou haar al mijn “slechtheid”,  tot het laatste draadje toe  voor haar voeten open durven leggen:

Moet ik rozegeur ruiken, wanneer ik een luchtje ruik?

Moet ik zang mooi vinden, wanneer ik valse tonen hoor?

Zou ik iets smakeloos, smakelijk moeten vinden, iets moois lelijk moeten  vinden?

Is dat goed?

Hoe zou ik iemand niet beminnen die ik bemin?

Is dat slecht?

Zelfs als men hem (mijn hond) met opzet ergens los laat met de wens dat hij de weg terug niet vinde, dan nog komt hij, zoals een duif die na weken lang verkocht is, verheugt terug.

Wanneer mijn kennissen, mijn vrienden, mijn kinderen en zelfs mijn vrouw mij allemaal vergeten en verlaten hebben, dan zal mijn hond de laatste zijn die mij verlaten zal en dan alleen wanneer hij ooit daartoe in staat zal zijn.

Alleen in de ogen van een hond blijft men voor eeuwig jong, mooi en goed. Waar ik ben is daar is hij thuis.

Krekel-zang

Een klein regen-plasje,

Een klein stukje rietachtig gras, half onder water,

Enkele visjes die er in zwemmen,

Een rode libelle met heldere, doorzichtige vleugeltjes wiegend op een halm,

Een zachte wind, een rimpelend wateroppervlak, …

En ik vond een paradijs,

Verwanten, meer verwant dan bloedverwanten.

Wat meer zou ik wensen?

Ik ben gelukkig zoals ik ben.

Al ben ik maar een krekel

Ergens hier in de oneindigheid en de eeuwigheid.

Verleid mij niet met meer:

Een beker wijn, met godendrank en nachtegalen zang.

Een druppel dauw en mijn eentonig gesyirp is mij genoeg.

Een krekel aan gindse oever.

wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);