Vond De Hemel In Mijn Bed
Vond De Hemel In Mijn Bed
Ik droomde dat ik in de hemel was en hemelse wezens ontvingen, begroetten me en vroegen of ik hen nog herrinnerde. “Wel, natuurlijk.” zei ik. “Jij bent toch Foxy die gestorven was en jij bent Benji en Chicko mijn honden die nu nog leven.
“Wij zijn voorbeschikt als honden geboren te worden. Jij eet lekker vlees en slaapt in een zacht bed, maar wij krijgen de beentjes op een tinnen bord en slapen op de grond. Is ons ‘ik’ soms minder dan jou ‘ik’?” zei Chicko. En ik glimlachte verlegen.
“Jij bent immers de Tjeruktjuk vogel die radeloos was, toen ik de takken van de boom waarin je je nest bouwde moest af hakken en zo eveneens vernielde.”
“Ik ben de waringin boom. Jij hakte mijn takken af.” zei een ander hemels wezen. “Waarom durfde je het verzoek van je buurman om mijn takken af te kappen die beweerde dat mijn bladeren zijn dakgoot bij regen verstopte, niet weigeren en mij beschermen?”
En ik ontmoette mijn vrouw die met een andere man was weggelopen en al degenen die mij bedrogen hadden. En zelfs mijn grootste vijand die mij vermoord had. Hoe gemakkelijk, hoe eenvoudig was het hen te vergeven. Ook de vele vrouwen die ik gehuwd had en mij hadden lief gehad. En ze waren niet onderling jaloers. Hoe kan dat? Ja in een droom komen gekke dingen voor.
Bewust dat zij eigenlijk maar acteurs of actrices, figuranten waren in het grootse verhaal, in de handen van de Grote Dalang (poppen meester), maar zonder dit te kunnen beseffen dat ze slechts rollen te vervullen, te acteren hadden tijdens hun leven hier op aarde. Daarom ontvingen, verwelkomden zij mij zonder vijandschap, jaloezie, liefde, daar er in de hemel geen verschil meer was tussen man en vrouw, ouders, kind, mens, dier, insect, plant. Er is geen honger, dorst, geen geld meer, geen dag, geen nacht, geen ruimte en tijd. In Zijn ogen zijn wij allemaal gelijk.
Toen werd ik wakker. Wat een opluchting dat ik niet vermoord was en nu nog leef. Ik tastte naast me. Hoe gelukkig was ik dat mijn dame daar nog lag vredig sluimerend naast mij. Hoe heerlijk nog in de wereld te zijn en ik dankte voor de hemel, de zaligheid die ik toen in mijn bed vond.
Sedert deze droom ben ik meer tolerant geworden, ben ik aardiger, vriendelijker en meer van Benji en Chicko gaan houden, ook tegen over de bomen, planten, onkruid en si Bibi ( onze huis meid) – zij is degene die ik van harte haat zei mijn dame schertsend – en de petroleum man, en de krupuk man en al de genen die men gewoonlijk minacht of laag acht.
Zeker, hoe gemakkelijk het is voor iemand die zich vrij, los heeft weten te maken van alle aards begeren zoals zij, die in de hemel zijn, al hoewel ik nog dorst, honger naar alle menselijk verlangen, vreugde met al de droefheid en lijden die daarmee gepaard gaan, toch wens ik dit korte, maar zo dierbaar leven niet te ruilen met een eeuwig leven in vrede en vreugde in het hiernamaals.
Ik ben dankbaar dat ik de hemel niet al te zelden toch op aarde vinden kan.
Zo vertelde pak Arif mij.
Agustus, 1999
