Prinses Diana
Prinses Diana
Spelers van het Engelse liga team hadden geen lust te spelen toen ze hoorden over het fatale ongeluk die Prinses Diana overkwam. “Ik kon bijna niet slikken” zei iemand na een feest. “Hoe kan ik ooit blij zijn de eerste prijs getrokken hebben in een loterij” zei een ander. Wanneer de vlag niet halve stok stond, stond onze innerlijke vlag halve stok en toch zijn we in Indonesie. Wij allen misten haar.
En ze was zo geliefd door zoveel mensen. Haar huwelijk was als uit een sprookje en waarschijnlijk het rijkelijkst, heel groots in deze eeuw. Ze leefde in een paleis, had de mooiste kleding, beste coiffure, omgeven door zoveel personeel als een feeen koningin. Hoewel ze glimlachte en gelukkig scheen, wist niemand dat ze leed en huilde in een stil, verborgen hoekje van haar hart.
Wat betekent haar Hare Koninkelijke Hoogheid, wanneer ze ongelukkig is, achterna gezeten door fotograven. Toen ze was gescheiden moest ze de knieval maken volgens de regels voor haar oudste zoon wanneer zij op visite komt omdat hij de kroon prins is.
“Een dieren moeder die bij haar jongen terugkomt heeft geen ceremonie nodig, ze likt, warmt ze met liefde” zei een moeder.
Ik herinner me het verhaal van Karna in het Mahabharata, de pleegzoon van een wagenmenner die tegen de regels in, tijdens zijn bekroning tot koning van Anga, in vol ornaat naar zijn pleegvader ging, knielde voor hem neer, die maar een arme wagenmenner was, armoedig gekleed. En zijn pleegvader kuste hem en zegende hem met zijn tranen.
Prinses Diana heeft geen verlangen om koningin te zijn. Zij is het reeds in de harten van de mensen. Was dat niet haar droom? “Bovendien,” zei Upik, “is ze zeker koningin van haar niewe prins.”
“Zou het niet beter zijn wanneer het Koniklijk Huis haar eerden, verblijdden, toen, toen ze nog leefde, inplaats haar te eren, nu ze dood is met zoveel pracht en praal.” zei iemand.
Oud en jong, mannen en vrouwen kwamen met ruikers, bouquetten, maar niet zo somber, treurig, koud als de witte bloemen met paarse linten voor de overledenen, maar alleen de mooiste, de friste, met de mooiste kleuren en de geurigste en zetten die voor het paleis, voor haar die ze zo liefhebben.
Sommigen steken een kaars aan. Zij bidden, fluisteren: “Ge leeft altijd in ons hart.”
Uit Pelita , 9 September 1997
Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);
// BEGIN PARAMETERS
var page_name = ‘#’;
var invisible = ‘#’;
var text_counter = ‘#’;
// END PARAMETERS
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’,page_name,invisible,text_counter);
