Mijn Gast
Mijn Gast
Er waren geen mooie gezichten van bergen, landschappen, meren, rivieren voor mij. Maar juist daar, waar ik zat, zag ik vlak voor me een wonderlijk woud met vreemde, mooie planten, varens, struiken en bomen, zo fris en groen met inwoners. Ik zag een heerlijk landelijk dorp. Ik zag de liefelijke dorpsmeisjes in rose, zo klein, zo tenger, zo teer, zo bescheiden, anderen waren in wit of blauw. Ik opende mijn picnic pakje en spreidde het uit op de grond. Hoe heerlijk was het dit te zien, terwijl ik langzaam at.
Daar kwam zonder groeten een grote, donkere, vrolijke, stoute vent, hij snoof de lucht. “Welkom, eet mee” zei ik. Hij zag een zo rijkelijk feest voor zich, klom, proefde, inspecteerde het eten en opgewonden, verheugd nam hij een heel groot stuk met zich mee zonder toestemming te vragen en al struikelende ging hij het woud in zonder goeden dag en dank je wel te zeggen. “Meneer de Mier dank je wel voor je bezoek, om met mij samen van mijn maaltijd te genieten.”
Hoe dankbaar en gelukkig was ik zo’n heerlijke kleine wereld op een stukje grond vlak voor mijn voeten en mijn ogen te vinden.
“Ach, dat is maar onkruid” zei iemand.
Mei 2009
Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);
// BEGIN PARAMETERS
var page_name = ‘#’;
var invisible = ‘#’;
var text_counter = ‘#’;
// END PARAMETERS
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’,page_name,invisible,text_counter);
