Mickey Mouse

Mickey Mouse 

Sedert een paar nachten stoorden Mickey en familie onze slaap. Het werd ons te bar, sloten de deuren en ramen en begonnen een jacht-partij. Met de sapu lidi bezem joegen we ze van onder, boven, achter de kast, het bed, de grote schrijftafel. Gewapend met een plastieken etens-hoedje Mickey bespringend om hem of zijn broeders en zusters levend te vangen. We loerden als katten onder het bed, achter de kasten, schoven, sloegen, slopen en besprongen ze in de lucht. Op zijn minst moesten we Mickey en zijn “gang” zo’n schrik hebben aangejaagd dat ze nooit meer zouden willen komen, wanneer we ze niet te pakken konden krijgen. Na meer dan twee uren gejaagd, behoorlijk warm gezweet en een buil opgelopen te hebben vingen we Mickey, omdat hij zich in een shuttle-cock doos verschool. Hoe in-leuk zag hij er uit in dat ronde frame. 

Daar was een drum met regen water. Mijn dame, moediger dan ik zou de executie doen, nam Mickey in de doos en duwde hem ruw met doos en al het water in. Hu, hoe koud en vooral na zo’n hete jacht. Mickey zwom en zwom en probeerde de wand te beklimmen, maar tevergeefs. Hij zonk, hapte naar adem en zijn bewegingen werden hoe langer hoe zwakker. Mijn weekheid uitlachend, liet ik een “reddingsboei” in het water los en liet een ”storm” uitbreken. Zijn reddings-boei kantelde en met grote moeite en doodmoe slaagde Mickey er in weer boven op te komen. Hij sprong niet eens meer weg toen ik mijn hand naar hem uitstak.

Daar zat Mickey met vochtige oogjes, verlaten als een drenkeling in de oceaan met zijn lot begaan. Maar nog plaagde ik hem door met mijn flash-light in het pikke-donker van de drum, keer op keer plotseling fel te belichten. 

Tevreden kroop ik weer in mijn warm bed en probeerde me voor te stellen wat het is om helemaal alleen op een boei in de ocean te zijn zonder enig licht en beetje hoop op redding. Ik “zag” Mickey in een “oceaan” van ellende. Voor straf! De nacht is nog lang. Net goed. Morgen zet ik hem vrij. 

De volgende ochtend vond ik teleurgesteld een lege drum. Hij had zijn reddings-sprong toch weten te maken. Maar ik ben toch blij als ik denk hoe gelukkig Mickey nu zijn moet. Na al de doodsanst die hij meemaakte weet hij nu hoe heerlijk het is weer vrij te zijn en hoe goed het leven is. Bovendien zal hij wel “kapok” (genoeg hebben) zijn om ooit weer mij en mijn dame in onze slaap te storen.

wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);