Kleine Kinderen, Een Zegen
Kleine Kinderen, Een Zegen
Wanneer zij er zijn worden wij, oud of jong weer blijmoedig als kleine kinderen. Oma Harun had kanker, maar als haar kleinkinderen haar bezochten fleurde ze op en vergat haar ziekte. Iedereen, ouders, grootouders waren ooit kinderen geweest, ondeugend, leuk, grappig en dat wisten ze, we, niet en dat is juist het ware, het echte en niet iets gemaakt.
De kleinkinderen zijn nu groot geworden. Wij ouderen worden niet meer gevraagd om mee te spelen, mee te doen. Zij zijn groot en knapper geworden, hebben een liefje en kunnen niet meer worden geplaagd, beetgenomen. Nu is het de beurt van onze kleine Patrick. Waar hij is, in de auto, in het restaurant, waar maar ook is het zonnig, klinkt zijn stem, zijn vrolijke lach, geschater. Wanneer hij er niet is wordt het thuis erg stil.
Er is geen hond, hoe lelijk ook, maar wanneer men van hem houdt, hem dan goed verzorgt, wordt hij mooi. Wanneer men van iemand, of een kind houdt worden zij zeker ook mooi. Wanneer een hond lelijk, vals wordt dan is zijn meester slecht. Wat is beter, eerst van houden en dan mooi worden, of eerst mooi zijn en dan pas van houden?
Wij hebben een honde-jong van de straat opgenomen, Piggy, als een varkentje, zo leuk, zo stout, zo vol leven. Bello die oud is wordt zo geplaagd dat hij weer opleeft. Ik had toen een duiven paar die al heel oud waren, maar toen ze de kans kregen een eitje uit te broeden werden ze op eens weer als zo jong toen ze het duiven jong voedden, grootbrachten.
Zo e mailde Opa Johan zijn zonen.
September 2010
Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.
// BEGIN PARAMETERS
var page_name = ‘#’;
var invisible = ‘#’;
var text_counter = ‘#’;
// END PARAMETERS
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’,page_name,invisible,text_counter);
