Kerst-Geschenk

Kerst-Geschenk 

Verheugd wanneer hj zich zijn kleinkinderen herrinerde die blij hun kerst-cadeaux openden, al was het alleen maar vier kleine stukjes gelatine pudding zo klein als een hapje of een klein potje boter, de keukenmeid kreeg ook wat en zelfs Choki de hond  was niet vergeten. Hoe gretig at de kat haar kerst-cadeau een visje. Hij herrinnerde zich zijn honden toen hij daarna thuis begroet werd als een kerst-geschenk.  
 

He, wat is daar zo maar hangend in de lucht? Pak Arif schrok in zijn mijmeringen verstoord. Het was een vogeltje die verstrikt was in een draad die gespannen was tussen twee hoge bomen aan weerskanten van Jalan Merdeka Barat. En het leeft nota bene nog! Was hij maar niet hierlangs gekomen, mopperde hij. Het zou goed zijn wanneer anderen haar bevrijdden.  

Hij verbeeldde zich de brandweer met hun lange ladders, maar het was haast ongelovelijk dat zij zouden willen komen. Of de dieren-vriend vereniging te telefoneren wanneer die er was zoals in het buitenland. Of met een windbuks de draad te “knippen” als men het maar treffen kon … Hij werd onrustig. Het leek dat het moeillijker zou zijn een dier, een vogeltje te redden dan een mens in de bergen. Iedereen zou dan vertrokken zijn om hulp te brengen en de media met veel ijver, in geuren en kleuren de gebeurtenis berichten.  

Met zijn zoon, een blik glas-garen, een fiets, en een klein beetje hoop vertrok hij. Oh, zou zijn zoon de draad die het vogeltje verstrikte zo hoog kunnen bandring-en (een steentje aan een draad verbonden om een andere draad hoog in de lucht te kunnen bereiken) in zo’n druk verkeer? Zijn zoon haalde diep adem, zette al zijn krachten in en wierp de bandring in de lucht. Een worp was genoeg, de draad brak af en de vogel viel hangend aan het andere eind van de draad neer maar nog steeds hoog. Wat nu? Zie een lange galah te vinden. Toen hij er iemand met een lange galah  (lange bamboestok) kon verwerven en weer terug kwam was het vogeltje verdwenen, terwijl de draad er nog was.

Gelukkig, ze is bevrijd, weggevlucht om haar vrijheid, haar vreugde, geluk met haar gezin te vieren. 

De jonge man die met een galah mee kwam glimlachte toen hij persen  (een fooi) kreeg. Uitgerekend was het zijn kerst-cadeau, voor hem die werkeloos was. Nu, het vogeltje te redden van haar “doodvonnis” ellendig te hangen en langzaam maar zeker te sterven, dat was het heerlijkste kerst-geschenk voor het vogeltje. 

Een kerst-geschenk brengt vreugde, zegeningen en kan altijd ten allen tijde geschonken worden gedurende het jaar. Zo zei Pak Arif toen hij en zijn zoon zo gelukkig waren het vogeltje te hebben gered. Dat was het heerlijke kerst-geschenk voor Pak Arif en zijn zoon. Dat was hun kerst, ofschoon niet  op kerstdag, zonder kerstboom, zonder kaarsen en mooie kerstliederen. Allemaal vierden zij kerst.                       

 Uit Berita Buana, 17 Januari 1996

wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);