Hier Is De Hemel
Hier Is De Hemel
“Hier is de Hemel, zei vader en hij klopte op zijn broekzak.” Zo vertelde moeder toen, dat wil zeggen een volle beurs met dromen van lekker eten en drinken, een Mercy, een heren huis en misschien een engel.
Maar hoe meer men bezit van wat er is vertoond in etalages, op TV, billboards, advertenties als hemel, hoe meer men er genoeg van krijgt.
Ik herrinner me toen ik op mijn verjaardag zo veel ontving,. Er was biefstuk, barbeque, soep, taarten, pudding, ice cream, druiven, … Mijn ogen zeiden: “Dit is de hemel” maar mijn maag zei: “Neen, dit is de Hel.” Natuurlijk apprecieer ik - God vergeve mij – maar het ware beter dat ik een deel weer uit geef aan anderen. Zij zullen ervan genieten en ik ben dan bevrijd van de foltering, marteling ze allemaal te moeten opeten of anders als ze vergeefs in de vuilnisbak terecht moeten komen.
Ik heb me nooit druk gemaakt om de hemel te vinden, maar onverwachts kreeg ik het en niet eens, maar vele keren, zelfs al had ik het moeilijk.
Toen kon ik me niet permitteren Peters of Campina ice cream voor mijn kinderen te kopen, en toch toen mijn dochtertje zichzelf een ijs “nong-nong” (zo klonk de ijsman’s gong) kocht, gewoon ijs uit dunne klapper melk in een cone, zo klein als haar kleine duim en al haar rijkdom van Rp. 10.- besteedde, mij hapje voor hapje met haar om de beurt dit ijsje die ze in haar vuist vast hield in een veilig, verborgen hoekje oppeuzelden, tot vandaag nog, bijna 25 jaar geleden herrinner ik mij dit hemelse ijs.
Zo, wees verstandig je zelf een hemel te kopen. Smaak maakt geen verschil tussen prijzen, luxieuze gerechten. Honger, gezond, gelukkig te zijn maakt een eenvoudig maal van rijst, een beetje sambal, tempe en lalap tot een hemelse maaltijd. Het omgekeerde maakt het heerlijkste eten tot iets naars, bitters. De hemel is in een diepe slaap en maakt geen verschil tussen een matje, bale-bale of een ledikant in een eerste klas hotel. Waar onze geliefden zijn, daar is de hemel.
Uit Media Indonesia, 21 Februari 1992
