Het Opperwezen
Het Opperwezen
Dat er zo iets vernuftigs uitgevonden is als zien, horen, voelen, proeven, ruiken, verlangen, herrinneren, denken … Alsof een vermogen om de wereld te kennen alleen, dan nog niet genoeg is, en dat voor het ervaren van hard, zacht, warm, koud, luid, zoet, zout, zuur, bitter, vreugde, droefheid, schoonheid, pijn, genot …Dat er zo iets kan zijn als een wereld van vreugde en van droefheid en van jaloezie en van boosheid.
Wat voor een Opperwezen komt op het idee van voortplanten, groeien, bloeien, sterven?
Dat er zoiets uitgevonden wordt als leven: de stof waarin het leven komt en het leven dat weer uit de stof verdwijnt. Dat het leven niet slechts een stoffelijke vorm verkiest, maar in oneindige stoffelijke vormen binnen dringt (mens, dier, vis, insect, plant, microbe), en de stof in zulk een perfectie beheerst zonder ooit te vergissen. Een mangga boom zal nooit appels voortbrengen.
Dat er zo iets is geschapen is als ruimte en tijd, die niet te vernietigen is en waar we ons allemaal en alles alleen kunnen bevinden en nergens anders. En stof, als men denkt aan de zonnestelsels. Van waar opens zo ontzagelijk veel?
