Het Ontzaggelijk Sluimerend Menselijk Kunnen
Het Ontzaggelijk Sluimerend Menselijk Kunnen
“Hoe groot zijn de mogelijkheden van een computer als ik denk aan wat het kan doen. Wat ik weet en beheers is maar zo weinig met wat de computer heeft, kan, van schrijven, calculeren, copieren, bewaren, drukken, font, internet, met de radio, TV, telefoon aansluiten, CD’s, VCD’s spelen en copies ervan maken, …” Zo zei ik tegen mijn computer reparateur.
“Zeker,” zei hij, “wist je dat wat we van onze hersens gebruiken maar ongeveer tien procent is van wat de hersens kunnen, doen? Zo vertelde iemand mij.”
Dagen lang was deze gedachte in mijn hoofd en ik kwam tot de conclusie dat het niet alleen onze hersens maar ook ons lichaam buitengewoon gezegend is met potenties. En wat we beheersen maar heel weinig, bijna niets is met wat ze kunnen doen.
Iedere taal – en er zijn wel tien duizenden talen in de wereld – wie maar ook, kan het leren maar wat men beheerst is maar drie, vier, … tien talen. Iedere wetenschap van zovele wetenschappen kan men leren, vele muziek intrumenten, iedere sport, kunst, iedere … kan men leren maar wat we beheersen is maar een heel klein deel.
Nozart zou maar een gewoon iemand zijn was hij geboren in de tijd toen onze muziek nog niet bestond. Van Gogh, Einstein zouden dan gewoon boeren of jagers zijn wanneer ze leefden in de tijd toen er nog geen schilder’s kunst, geen wetenschap was.
En het zijn onze hersens die de computer, de steden, ruimte stations en alle dingen om ons heen scheppen, ontwerpen.
Wat voeten kunnen doen, in staat zijn weten wij uit invaliden die baden, koken, schrijven, een auto sturen, de computer hanteren, een baby groot brengen, een guitar bespelen met hun voeten.
Ik vraag me af of er ooit iemand was die dom was, traag maar later bleek een beroemde violist, regisseur, … te zijn zoals een vlinder die zich ontpopt. Het menselijk kunnen is onmetelijk groot, alleen begrensd door zijn levens jaren, zo iets als wanneer we takken van een boom hakken de boom steeds weer opnieuw en meer nieuwe takken voortbrengt die voordien sluimerend waren. Wanneer de fiets niet was uitgevonden, hoe kon men weten dat men kon leren fietsen? Er is zoveel wat we nu nog niet weten wat in het jaar 10.000 AD kunnen leren wanneer wij straks moeten leven in lucht steden, diepzee steden.
Wat is er niet wat ik graag nog leren, weten wil. Het Sundanees om de wayang golek opvoering te kunnen volgen, Mandarijn om “De Droom In De Rode Kamer” te kunnen lezen, astronomi om de ontzaggelijke loop van de sterren, hun geschiedenis te weten. Harmonie te kennen om muziek te kunnen componeren, piano spelen, behoorlijk kunnen zingen, skieen, zeilen, over onkruid zonder naam, dieren, vogels, vissen, insecten, … Maar al leef ik duizend jaar ben ik niet afgestudeerd in de wetenschappen, de kunst, de talen en wat voor onderwerp maar ook. Het is zo fascinerend als ware het een berg beklimmen, ondanks het zware, moeilijke terrein. Want, hoger op, gaan steeds weer nieuwe “paradijzen” voor ons openen. Zelfs wanneer we overtuigd zijn dat wij de top hebben bereikt, rijst weer een nog hoger top voor ons uit.
Toch ben ik dankbaar met het beetje dat ik redelijk beheers, wat ik kan bereiken, uitvoeren in een betrekkelijk kort leven. Ik ben dol op mijn “bergtochten” howel ik nooit the toppen bereik. Doch, is het niet gelukkig dat wij die juist nooit bereiken?
Het is zo iets als het lekkerste te kiezen uit duizenden lekkerste gerechten die je voorgeschoven zijn.”Pas op. Wees niet gulzig, te gretig wanneer je ervan genieten wil.” Zo zei ik tegen mijzelf.
November 2007
Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);
// BEGIN PARAMETERS
var page_name = ‘#’;
var invisible = ‘#’;
var text_counter = ‘#’;
// END PARAMETERS
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’,page_name,invisible,text_counter);
