Het Honden-jong

 

Het Honden-jong 

Aan de kant van de weg speelt een klein donzig balletje van een hond met een klein balletje van een vrucht, telkens weer het balletje of grote knikkker bespringend en er omheen rennend. Het was als een leuk, stout, halfnaakt straat-jongetje dat zichzelf weet te vermaken. 

Het toonde meer karakter en levensvreugde dan vele honden die ik gezien had. 

Toen Ukkepuk hem lokte en ving en het in haar armen hield, verweerde het zich wild en rukte zich los, kwispelde en rende verheugd, stralend om haar heen, als vond het zichzelf niet waard zo gelukkig te zijn dat er iemand wat om hem gaf en hem vertroetelde. 

Wat zal  er van dat zo goed als niemand’s hondje worden daar op straat. Maar toch vond ik niet goed dat Ukkepuk het meenam, omdat ze anderen de zorg voor het hondje laat opdraaien. 

Enkele dagen daarna reden we voorbij en keken naar hem uit maar we zagen hem niet en hij bleef weg tot men op een dag vertelde dat hij is doodgereden.  

En dan mis je hem.