Gedachten Over “Bacaan Waktu Santai”

Gedachten Over “Bacaan Waktu Santai”

“Het spijt ons. Uw boek kunnen we niet uitgeven. Er zijn al te veel soortgelijke geschriften als die van U.” Zo zei de uitgever, misschien als troost bedoeld. Zeker is er geen mens die niet zou worden gedeprimeerd, gekwetst, zich vernedert voelen daardoor, of hij is geen mens maar een God of super wezen.

En ik dacht aan de woorden van een lied:“Verlies de moed niet.” Iedere keer dat je afgewezen wordt, ga je vooruit. Jouw boek zal mooier worden. Het zal een jacket hebben en worden geillustreerd. Bovendien zul je beter weten hoe je boek te beschermen met een copy right.

“Bacaan Waktu Santai” of Vrijetijds Lectuur heeft het record van Chicken Soup Of The Soul niet gebroken die 33 maal was afgewezen. Je bent pas 6 of 7 keer afgewezen. Toch werd dat boek een van het meest gelezen boek ter wereld. Waartoe die neerslachtigheid?

Ik herinner me pak Arif eens gezegd te hebben: “Duizend keer falen heb ik er voor over.” Je wordt er door gesterkt in tegenslagen, en je kunt het op andere manieren publiceren. Wanneer je vreest voor mislukken, teleurstelling, publiceer dan niet.

Een uitgever de monopoly geven door mijn copy right te verkopen? Natuurlijk niet, daar hij de publicatie zou kunnen hinderen, blokkeren. Ik ben al gelukkig zelfs zonder te verdienen wanneer mijn lezers mijn gedachten, gevoelens delen al was het alleen maar een. Had je dat niet toen gezegd? Iedere schrijver verheugt zich wanneer de lezers zijn stukken waarderen zoals een kok die gelukkig is wanneer zijn gasten zijn eten lekker vinden.

Afgewezen maakt je stukken toch niet minder of slechter. En wat is het voordeel, de trots wanneer je je boek gepubliceerd kreeg, dank zij de steun, hulp van grote namen, een gehuurde recensent of je verzocht, smeekte de uitgever je boek uit te geven, alsof je boek geen waarde heeft. Is dit niet juist wat het meest beschamend is? Je stukken zouden er toch niet mooier op worden.

Natuurlijk heb je success, al ben je afgewezen. Zijn je stukken niet jouw meest waardevolle schatten? Op zijn minst schreef je voor jezelf. Je schreef toch niet naar de standaards, de wensen, smaak van het publiek, uitgevers?

De afwijzing heeft mij tot betere gedachten gebracht, zo had si Upik gezegd.

Zeker dacht ik bij mezelf. Niet als schilderstukken, mijn stukken zijn altijd bij mij. Het is treurig wanneer een schilder afstand moet doen van zijn stukken die hij zo waardeert, zo mooi vindt en nooit meer zal zien wanneer hij het vekocht heeft..

Bovendien kun je altijd zelf uitgeven. Je hebt niets te verliezen, niets om er over te schamen. Zo heb ik mij zelf getroost en moed ingesproken en er is geen wonde meer, ik weet niet, ik vergat waar de pijn was.

Uit Media Indonesia, 16 December 1999

Noot

Ik ben veel vooruit gekomen, Nu heb ik het in de internet gepubliceerd, mijn home page is zelfs in drie talen, mijn Engels is verbeterd. Vergeet niet, dit is Vrijetijds Lectuur. Ik heb geen pretenties, aanspraak op grote, verheven onderwerpen te kunnen behandelen, wetenschappelijke, politieke vertogen te leveren, op feilloos Nederlands, Engels of Indonesisch te schrijven, acuraat, volmaakt, netjes te zijn. Vrijetijds Lectuur is heel gewoon, als iemand, zoals hij dagelijks uitziet in korte broek, zonder hemd, blote voeten of op sloffen, ongekamt, zit op de stoep, de grond een krukje tussen de planten, zo leisurely leeft met een zee van tijd voor zichzelf.

Ik werk aan mijn home page niet gehaast, ook op mijn gemak, Natuurlijk niet zo mooi als door een professional uitgever met de hulp van professional personeel daar ik het zelf moet doen als een leek zonder genoeg financiele middelen en de nodige kennis.

Toch, mijn stukken blijven hetzelfde, gepubliceerd of niet gepubliceerd, of ikzelf geprezen of bekritiseerd word. Alleen menselijke waarden rijzen of dalen.

November 2007

Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.

wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);

// BEGIN PARAMETERS
var page_name = ‘#’;
var invisible = ‘#’;
var text_counter = ‘#’;
// END PARAMETERS

wtslog(‘al11554′,’2′,’http’,page_name,invisible,text_counter);