Dierbare Bekenden
Dierbare Bekenden
En daar was de oude man die bijna iedere dag voorbij strompelde met een grote kranjang rommel als een straathond de vuilnisbakken aflopend om allerlei rommel te verzamelen, zonder ooit te bedelen. Waar is hij nu? Ondergebracht in een complex voor daklozen, of getransmigreerd, of is hij dood? Anderen die het beter hadden maken graag de mensen opzettlijk moeilijker om meer te kunnen verdienen.
En daar was de engko tukang sepeda, de fietsenlapper. Elke dag zie ik hem als een trouwe vogel komen z’n praktijk openen met een emmertje water, een blikje gereedschappen en een houten standaard aan de kant van de weg onder de boom voor ons huis. Men mocht zijn pomp lenen. Die zijn fiets zelf pompe hoeft niets te betalen. Hij is nog jong maar al ompong (tandeloos), vraagt nooit iets, zelfs toen onze buni-boom zoveel vruchtjes droeg en een ieder met welgevallen er naar keek en kampong jongetjes stilletjes er in klommen. Iemand, die verlof kreeg om wat voor zich zelf te plukken, beplukten haar meedogenloos, zonder enig ontzien en dat als het kan zoveel mogelijk en maar grijpen zonder uit zichzelf te kunnen ophouden. Men had mij weleens aangeboden om al de vruchtjes te verkopen, maar wat is dat beetje geld vergeleken met de vreugde haar zo heerlijk rijk met al die melk-witte, rode en zwarte bessen wekenlang beladen te zien en lieve mensen – alleen maar om te zien – een heerlijk takje met rijpe vruchtjes te kunnen sturen? Haar te moeten toetakelen voor dat bedrag is al erg genoeg. Wanneer wordt hij weggejaagd, die engko? Hij is zo onschadelijk. Er zijn wel “schadelijker vogels” weg te jagen.
En daar was de seriringan krekel die in een holte van de jamboe-boom sjirpte en met vreugde werd ik de volgende ochtend wakker wanneer ik hem nog hoorde en zo voor hoevele ochtenden niet. Op een dag hoorde ik hem niet meer maar in de verte, aan de overkant hoorde ik een krekel lustig sjirpen. Misschien was hij het wel. Wat zou ik gelukkig zijn als hij dat was. Zijn gesjirp als sjirpte het in dronken extase heb ik nog in mijn tape. Maar de boom is weg, omgevallen en in de holte waar de krekel woonde hadden de jongens weleens vuurwerk laten ontploffen. De krekel moet nu al lang dood zijn maar wat zou ik blij zijn, zijn zoon of kleinzoon te horen zoals zijn vader, overgrootvader eens onder de jamboe-boom gesjirpt had.
Januari 1977.
Noot
U kunt de stukken in het Nederlands vinden. Scroll down” tot helemaal beneden en zoek “Categories” aan de rechterkant en click op “Nederlandse Versie”.
wtslog(‘al11554′,’2′,’http’);
